یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان
همنشین خامش فرشتگان شوم
هرگز از زمین جدا نبوده ام
با ستاره آشنا نبوده ام
روی خاک ایستاده ام
با تنم که مثل ساقه گیاه
باد وآفتاب وآب را
می مکد که زندگی کند
بارور ز میل
بارور ز درد
روی خاک ایستاده ام
تا ستاره ها ستایشم کنند
تا نسیم ها نوازشم کنند
از دریچه ام نگاه می کنم
جز طنین یک ترانه نیستم
جاودانه نیستم
جز طنین یک ترانه جستجو نمی کنم
در فغان لذتی که پاکتر
از سکوت ساده غمیست
آشیانه جستجو نمی کنم
در تنی که شبنمیست
روی زنبق تنم
بر جدار کلبه ام که زندگیست
با خط سیاه عشق
یادگار ها کشیده اند
مردمان رهگذر
قلب تیر خورده
شمع واژگون
نقطه های ساکت پریده رنگ
بر حروف درهم جنون
هر لبی که بر لبم رسید
یک ستاره نطفه بست
در شبم که می نشست
روی رود یادگار ها
پس چرا ستاره آرزو کنم؟؟
این ترانه منست
ـدل پذیر دلنشین
پیش از این نبوده بیش از این
Vaghti kabootari shoroo be moasherat ba kalaghha mikonad parhayash sefid mimanad vali ghalbash siyah mishavad. Doost dashtane kasi ke layeghe doost dashtan nist esrafe mohabat ast
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند ( دکتر علی شریعتی )
Delhaye bozorg va ehsashaye boland , eshgh haye ziba va porshokooh miafarinand
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است ( دکتر علی شریعتی )
Ama che ranjist lezatha ra tanha bordan va che zesht ast zibayiha ra tanha didan va che badbakhti azar dahande e ast tanha khoshbakht boodan! dar behesht tanha boodan sakhtar az kavir ast
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است (دکتر علی شریعتی)
Aknoon to ba marg rafte e va man inja tanha be in omid dam mizanam ke ba har nafas gami be to nazdiktar mishavam.in zendegi man ast
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم (دکتر علی شریعتی)
Vaghti khastam zendegi konam,raham ra bastand.vaghti khastam setayesh konam,goftand khorafat ast. vaghti khastam ashegh shavam goftand doroogh ast. vaghti khastam geristan,goftand doroogh ast. vaghti khastam khandidan , goftand divane ast. donya ra negeh darid mikhaham piyade shavam.
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشهای را بالا ببری (دکتر علی شریعتی)
agar ghader nisti khod ra bala bebari hamanande sib bash ta ba oftadanat andishe e ra bala bebari
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
به سه چیز تکیه نکن ، غرور، دروغ و عشق.آدم با غرور می تازد،با دروغ می بازد و با عشق می میرد (دکتر علی شریعتی)
Be ? chiz tekye nakon , ghoroor , doroogh va eshgh. adam ba gharoor mitazad , ba doroogh mibazad va ba eshgh mimirad
چه مهربانی تو یگانه ترین عشق زندگیم
من از گفتن نام تو هرگز سیراب نخواهم شد
تو برای من تاج عشق را بر سر نهادی
و جمله های عاشقی را بر من جاری ساختی
تو برایم نسیم بهاری و مرغان زیبای عشق را
به ارمغان آوردی
تو کسی بودی که کابوسهای شبانه ی
مرا به رویاهای شیرین عاشقی تبدیل ساختی
و خاطرات سبز و پر طراوت را برایم بوجود آوردی
تو پاکترین و زلال ترین عشق دنیا را به من هدیه کردی
تو مرا از داشتن اندیشه های حقیر جدا ساختی
و به من اجازه دادی که
نقش زیبای عشق را در قلب تو زیرو رو کنم ......
پس حالا بدان ای نازنین من ،این دل دیوانه ی توست
این دل مجنون
خود راهمچو موجهای خروشان به
صخره های قلب مهربان تو میکوبد
خدایا چگونه می توان در برابر طغیان این عشق سکوت کرد
و او را نادیده گرفت ؟
می خواهم برای تو خورشید بهاری باشم.
می خواهم که بر آسمان عشقت ببارم
می خواهم که از عشق تو برای همگان بگویم .
می خواهم که فریاد دوست داشتنم در افق بپیچد.
تو حس گمشده ی منی و من از داشتن چنین حسی
برخود می بالم
چراغ عشقت را برایم روشن ساز
و مرا از تاریکی محض رها کن به تمامی مقدسات
عالم سوگند که هرگز خود را در انتهای فرصت قرار نخواهم داد
و همیشه دستهای ملتمس خود را به سوی تو
گشوده خواهم کرد،
پس تو را قسم به خالق دوست داشتنها
تو را قسم به خالق زیباییها
مرا در برابر بن بست قلبت قرار مده
تا بتوانم در جاده های خوشبختی دلت قدم بگذارم
بگذار که خود را درازدحام کوچه های عاشقی تو گم نمایم
تو را می خواهم ،پس بیا با آمدنت رویایی ترین روزها را
برای خود بسازیم
و باغچه ی دلمان را از شقایقهای عاشق پر سازیم
و آنها را با اشک عاشقی خود آبیاری نماییم
می خواهمت می خواهمت ای همنفس من
چرا داری پشت سرت را نگاه میکنی
میخوایی ببینی خورد شدم یا نه
اره خورد شدم
میخوای ببینی کمرم شکست
اره شکست
چیه چی را میخوای ببینی
من که بهت گفته بودم بی تو داغون میشم
من که گفته بودم بدون تو تاب نمیارم
پس چرا داری نگاه میکنی
اهان میخوای داغون شدنم را با چشمای خودت ببینی
خوب حالا دیدی چرا میخندی
اره اره اینم فهمیدم داری به سادگیم میخندی
داری میبینی تیرت به هدف خورده یا نه
اره مطمئن باش نشونه گیریت حرف نداره
چون خورد به قلبم
قلبم بد جور زخمی شده
برو برو برو غریبه
قلبم را زدی شکستی دیگه بهش نمک نپاش
سخته حتی بی تو خوبم ، لذت از زندگی بردن
یه کاری کردی که از یاد نمی ری حتی یه لحظه
درد عشقت کرده پیرم اما باور کن می ارزه
دیدن تو گرچه از دور واسه من یه جور امیده
یه چیزی مثل یه جادو که بهم رهایی می ده
این مهمه که می دونم واسه من چه قدر عزیزی
من که جام عشقو دادم چه بنوشی ، چه بریزی
یه کاری کردی ، قلبم که بدونت حتی مردن
سخته حتی بی تو خوبم ، لذت از زندگی بردن
یه کاری کردی که از یاد نمی ری حتی یه لحظه
درد عشقت کرده پیرم اما باور کن می ارزه
دیدن تو گرچه از دور واسه من یه جور امیده
یه چیزی مثل یه جادو که بهم رهایی می ده
این مهمه که می دونم واسه من چه قدر عزیزی
من که جام عشقو دادم چه بنوشی ، چه بریزی
پیشکشت همه نفس هام ، نازنین ، خوبه همیشه
نیمی از تنم شدی تو ، که ازم جدا نمی شه
پیشکشت همه نفس هام ، نازنین ، خوبه همیشه
نیمی از تنم شدی تو ، که ازم جدا نمی شه
...
گاهی گمان نمی کنی ولی می شود
گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود
گاهی هزاردوره دعابی اجابت است
گاهی نگفته قرعه به نام تومی شود
گاهی گدائی وگدائی وبخت نیست
گاهی تمام شهرگدای تو می شود.
رسول سلیمانی
آزاد شو از بند خویش ، زنجیر را باور نکن
اکنون زمان زندگیست ، تاخیر را باور نکن
حرف از هیا هو کم بزن ، از آشتی ها دم بزن
از دشمنی پرهیز کن ، شمشیر را باور نکن
خود را ضعیف و کم ندان ، تنها در این عالم ندان
تو شاهکار خالقی ، تحقیر را باور نکن
بر روی بوم زندگی هرچیز می خواهی بکش
زیبا و زشتش پای توست ، تقدیر را باور نکن
تصویر اگر زیبا نبود ، نقاش خوبی نیستی
از نو دوباره رسم کن ، تصویر را باور نکن
خالق تو را شاد آفرید ، آزاد آزاد آفرید
پرواز کن تا آرزو ، زنجیر را باور نکن
حسین بیشتر یک لبیک گوی لب تشنه بود
ولی افسوس به جای افکارش
زخمهایش را نشانمان دادند
و بزرگترین دردش را بی آبی معرفی کردند
دوست داشتن امری لحظه ای است
ولی داشتن دوست استمرار لحظه های دوست داشتن
رسول سلیمانی
| Design By : Pichak |
